Dromen, iedereen heeft ze. Zorgen en angsten heeft ook iedereen. Soms de een meer dan de ander, maar het staat vast dat iedereen ze heeft. Fantaseren over je toekomst. Je baan, je huis, en met wie je je leven zult delen. Heb je kinderen? Heb je huisdieren? Woon je in een groot huis of een klein huis? Zul je later succesvol zijn? Allemaal vragen waar iedereen zich wel eens mee bezig houdt...
Ik droom ook. Over later en wat voor baan ik zal hebben. Zal ik succesvol zijn en veel geld hebben? Ben ik gelukkig en heb ik kinderen? Zal ik veel zorgen hebben? Dit klinkt alsof ik alleen maar negatief denk, maar dat is niet zo. Ik droom over dat ik later bij de televisie werk, of bij een tijdschrift, misschien heb ik wel mijn eigen tijdschrift. Biografieën schrijven lijkt me ook echt heel erg interessant. Ik droom over mijn redactiewerk bij een programma gerelateerd aan als die van Peter R de Vries. Misdaad en onrecht intrigeert mij ontzettend. Ik kan me niet voorstellen dat ouders en nabestaanden soms na twintig jaar nog niet weten wat er met hun geliefde is gebeurd. Wat voor dromen ik nog meer heb? De cliché dingen zoals gelukkig zijn en een mooi huis heb ik natuurlijk ook.
Maar ja, wie heeft deze dromen nou niet? Ik ben niet de enige en iedereen heeft weer andere dromen en andere zorgen. De een wilt piloot worden en de ander arts. De ander droomt stiekem over een artiesten bestaan. En dat is ook goed, dromen zijn er om nagejaagd te worden, en niet om erbij stil te staan en er alleen maar over te fantaseren. Na twee mislukte studies kom ik er langzamerhand achter wat ik echt leuk vind om te doen. Tuurlijk baard het me ook zorgen, misschien word ik wel helemaal niet goed in in hetgeen wat ik leuk vind? Wat als het mislukt? Wat als, wat als.... Misschien is het tijd om het 'wat als...?' maar eens met rust te laten, en het gewoon te gaan doen. Mijn moeder zegt altijd: 'Je moet het gewoon worden door het gewoon te doen'.
Inspirerend stuk!
BeantwoordenVerwijderen