De onzekerheid van Valentijnsdag

Gisteren was het weer zover: de dag van de liefde, 14 februari. Sinds bijna drie jaar vier ik het pas echt, omdat ik al zolang een vriend heb. Maar vroeger was dat wel anders. Als deze 'speciale' dag naderde voelde ik me verlegen en niet begrepen. Gelukkig heb ik mijn mening nu wel bijgesteld.

Jouw eigen personal space

Gisteren sta ik zoals elke maandag, dinsdag en woensdag in de metro op weg naar mijn werk. Beter gezegd, de Randstadrail. Het traject heet ook wel E Slinge, en rijdt van Den Haag Centraal naar Rotterdam Centraal. Ik stap op bij het Meijersplein, de plek waar mijn geliefde Fiat 500 staat. Maar het plein zou net zo goed anders kunnen heten, namelijk het Werkersplein, omdat veel werkende mensen van dit ideale plein afweten. Je parkeert er gratis en je bent zo in het centrum van Rotterdam. Nogal logisch dat ik met half werkend Nederland in de metro zit. Mensen die om negen uur arriveren en ook weer om kwart over vijf in de metro staan of zitten. Als sardines in een blik.

De drukte van een werkweek

Ik weet het. Ik blog sinds dat ik aan het werk ben eigenlijk helemaal niet. Ik heb het op de een of andere manier zo druk, dat ik er 's avonds niet meer aan toe kom, of het gewoon vergeet. Om het toch een beetje goed te maken wil ik je vertellen wat ik zoal meemaak in een week, en twee gebeurtenissen van twee weken geleden.

De volgende halte

Iedereen kent het wel. Wachten op de tram, bus, metro of trein. Een paar minuten zijn niet erg, maar als het langer gaat duren dan 15 minuten wordt het wel vervelend. Soms komt het voor dat op het moment dat je aankomt rennen, je net de metro mist. Maar het komt ook voor dat je hem nét haalt, voordat de deuren dichtvallen en nooit meer opengaan. Het klinkt gek, maar zo gaat het in het leven ook.

De pretsigaret van Bieber

Justin Bieber: een paar jaar geleden werd deze jonge knaap uit Canada nog afgedaan als een one-hit wonder, maar vandaag de dag is hij een gevestigd artiest. Baby, baby, baby kunnen we allemaal meezingen, maar baby, baby, baby geef deze jongen een break...

Snuffelstage: Cornerstone Vastgoed #1

Vandaag was het zover na maanden wachten en in spanning zitten. Mijn eerste werkdag voor het vastgoedbedrijfje Cornerstone waar mijn vader één van de oprichters is. Zoals jullie weten ben ik gestopt met mijn studie, en ga ik nu een halfjaar werken bij verschillende bedrijfjes. Deze eerste maand is het de beurt aan Cornerstone. Nadat mijn wekker vanochtend om 7.45 afging, was het wel weer even wennen. Mijn wekker was namelijk in geen ages meer zo vroeg afgegaan...

Iedereen is een beetje zoals Lotso

'Help me, help me!' schreeuwt een roze, zachte en oude beer vanuit het schroot naar Woody, één van de hoofdrolspelers van de Toy Story-franchise. Ze staan op het punt verpulverd te worden door een verpulveraar. De rest van de plastic poppen hangen al veilig aan een metaaldetector bovenaan het plafond, dat zo wordt gesorteerd door de fabriek. Alleen Lotso, de oude, roze beer zwemt hulpeloos tussen het vuile afval beneden hen. Ook al heeft Lotso verkeerde dingen gedaan, hij wordt toch gered door Woody en krijgt zo een tweede kans. 

Verslag: Kerstdagen 2012

Alhoewel het nieuwe jaar voor de deur staat, zijn daar nog de kerstdagen. Hoewel ze alweer achter de rug zijn, heb ik toch twee leuke dagen gehad. In dit artikel kunnen jullie mijn verslag lezen van mijn kerstdagen van dit jaar.

Happy New You

Vanavond is het zover. Een nieuw jaar breekt aan met nieuwe kansen. Nieuwe gebeurtenissen en herinningen. Er worden mensen geboren, en er gaan weer mensen dood. Er gaan vast ook politieke gebeurtenissen plaatsvinden, en er komen nieuwe films en tv-series uit. Er wordt weer nieuwe kleding, technologie en gadgets op de markt gebracht. Als je het zo even vluchtig leest, merk je pas hoeveel er 
eigenlijk in één jaar gebeurt.

Ingekleurde Kerstdagen

'Ja mensen, vanavond is het kerstavond oftewel gourmetavond. Daarna is het eerste gourmetdag en daarna is het tweede gourmetdag.', hoor ik Gerard Ekdom door de rode microfoon zeggen. Dit is natuurlijk een invulling over hoe Nederland de kerstdagen door gaan brengen. Een stereotype beeld misschien, of misschien ook niet. Met gourmetten is helemaal niks mis, juist leuk zelfs. Wij hebben het vroeger ook vaak gedaan. In dit artikel lees je hoe wij de kerstdagen door gaan brengen.

Roodkapje

Drie dagen geleden was het weer tijd voor de kapper. Dit is een vaste prik van mijn moeder en mij; we gaan altijd samen. Normaal gesproken ben ik nooit zo uitbundig met het kleuren van mijn haar en heb het dan ook altijd altijd bij blonde highlights gehouden, maar dit keer was het anders. Mijn haar moest anders. Anders. Een woord dat je niet zo gauw aan mij zult verbinden, overigens. Maar goed, de kapper dus. En de kleur die werd uitgekozen was rood.

Is het geen crisis?

En met die crisis bedoel ik de economische crisis. Die bestaat dit jaar ongeveer vijf jaar nadat in 2007 de banken in Amerika omvielen. Dit betekende natuurlijk veel slechts voor de hele wereld. Regeringen moesten bezuinigen op bijna alles waardoor ook consumenten minder geld konden/willen uitgeven. Veel mensen zijn vandaag de dag werkloos en er zijn nog niet echt tekenen dat dit helaas gaan veranderen. Toch is er iets wat me erg opvalt toen vandaag de tussenstand van het project van 3FM werd bekend gemaakt. Er was namelijk al in 24 uur € 910.608,- opgehaald om precies te zijn. Dan vraag ik mezelf toch echt af: is het geen crisis?

Serious Request weer van start!

Het zal niemand ontgaan zijn: Serious Request is weer van start gegaan. Ieder jaar vindt dit bijzondere evenement plaats in de week voor kerst. Zo is er ook ieder jaar een speciaal thema waar aandacht aan wordt besteed. Dit jaar is dat babysterfte, en dit is een stille ramp. Want elke zes seconden overlijdt er een baby ergens in de wereld. Hier lees je wat het doel van de actie is en hoeveel je hoeft te doneren om al een verschil te kunnen maken. 

Het nut van alleen zijn

Na een dag vol indrukken plof ik op mijn bed. Lekker even niks, en lekker even alleen. Meestal heb ik het niet erg druk (nog niet tenminste), maar elke tijd die je alleen hebt is heerlijk. Even lekker de dingen doen die jij wilt doen, en niet wat anderen van je verwachten. De meeste mensen hebben het tegenwoordig zo druk, dat je jezelf haast bijna vergeet.

De moord op Johannes

Johannes de bultrug. Er wordt de afgelopen drie dagen veelvuldig over gepraat, en niet positief. De bultrug strandde drie dagen geleden nabij het onbewoonde stukje eiland Razende Bol tussen Den Helder en Texel. De 'poging' Johannes weer in zee te krijgen, is 'mislukt'. Maar hebben ze het wel erg geprobeerd?

De façade die acceptatie heet

Geschokt kijk ik naar het programma Nieuwsuur op Nederland 2. In beeld (nou ja, zijn achterkant dan) is een 16-jarige jongen die er niet openlijk voor uit durft te komen dat hij homoseksueel is. Hij is bang voor de reactie van zijn ouders. Hij is bang dat hij zijn vrienden kwijtraakt. Hij is bang dat hij gepest zal worden als hij eenmaal uit de kast is. Op de vraag van de journaliste of iemand er iets van af weet, antwoordt de jongen: 'Niemand weet het'. In deze gevallen is het niet de leugen die regeert, maar de angst. De angst om te worden afgewezen om wie je bent.

Niet alleen vrolijke melodieën

Vanaf de dag dat Sinterklaas weer het land uit is, beginnen radiostations gelijk met het draaien van kerstmuziek. Allemaal heel gezellig, maar voor mensen die geen relatie hebben of tijdens de feestdagen minder familie zien dan dat ze zouden willen, kan het erg vervelend en eenzaam zijn. De laatste jaren besef ik steeds meer dat namelijk bijna alle kerstmuziek over de liefde gaat.

Een voorspelde ontwikkeling

Gisteren stonden er op verschillende nieuwssite's: 'Wilders loopt voorop in peilingen de Hond'. Als er nu verkiezingen zouden worden gehouden, zou de partij van Wilders de grootste worden. In eerste instantie was ik hier blij mee. Ik heb namelijk PVV gestemd tijdens de verkiezingen, en kom hier dan ook voor uit. Maar het bewijst maar weer dat veel mensen met alle winden meewaaien. Zoals met het zinloos geweld op Richard Nieuwenhuizen waarbij hij werd aangevallen door jongens van buitenlandse afkomst. En aangezien bijna iedereen weet wat de standpunten zijn van de PVV is 1+1 = 2.

Kerstmis: ook voor atheïsten

Kerstmis. Oorspronkelijk een feest voor Christenen. Met Kerstmis wordt door Christenen de geboorte van Jezus-Christus gevierd. Maar tegenwoordig viert bijna iedereen Kerstmis, zo ook atheïsten, ofwel ongelovigen. Wij doen ook aan Kerstmis, maar dan zonder de religieuze betekenis.

The Daily Sessions #2

Deze keer gaat The Daily Sessions over Pakjesavond en over eergisteren, toen we de kerstboom optuigden en een paar leuke kersthuisjes kochten voor ons kerstdorp. Kijk je mee?